Een zacht slaapverhaaltje uit het Praatdeurtjesbos. Lees het zelf voor, of speel het filmpje af en luister samen.
Het is papadag. Pip draagt zijn droge schilderij voorzichtig naar het bloemenhuisje. Fleur legt er zacht papier omheen en maakt een grote blauwe strik. Aan de strik maakt ze een stevig lusje. ‘Kijk,’ zegt Fleur. ‘Nu kun jij het zelf dragen.’ Pip pakt het lusje trots in zijn snavel.
Bij het nest maakt papa vogel zich klaar om te vertrekken. Hij schudt zijn zwart-witte veren netjes en kijkt naar de lucht. Vandaag gaat hij eten zoeken voor Pip en mama vogel. Net wanneer hij zijn vleugels wil spreiden, hoort hij kleine, haastige stapjes door het riet komen.
Daar komt Pip aan. Het pakket bungelt aan het lusje in zijn snavel. ‘Wacht, papa!’ piept hij. ‘Dit is voor jou.’ Papa vogel buigt zich nieuwsgierig naar hem toe. Samen maken ze de grote strik los. Onder het papier verschijnt het witte doek met allemaal kleine blauwe pootjes.
Papa vogel kijkt lang naar het schilderij. Zijn ogen worden heel zacht. ‘Dat zijn jouw pootjes,’ zegt hij. ‘Jouw allereerste kunstwerk.’ Hij legt een vleugel om Pip heen. Daarna zet hij het schilderij stevig naast het nest, waar iedereen het goed kan zien. Pip groeit bijna van trots.
Later komt papa terug met eten voor het gezin. Mama vogel zit al bij Pip en het schilderij. Pip zet één pootje naast een blauwe afdruk. Papa glimlacht. ‘Hoe ver ik ook vlieg, jouw kleine stapjes blijven altijd bij mij.’ Samen kruipen ze dicht bij elkaar en vieren ze een fijne papadag.
🌙 Wil jij ook zo’n deurtje als bij Mosje in huis? Bekijk de handgemaakte praatdeurtjes in de winkel.
Nieuw in het Praatdeurtjesbos? Lees wie Mosje en zijn vriendjes zijn.
