Een zacht slaapverhaaltje uit het Praatdeurtjesbos. Lees het zelf voor, of speel het filmpje af en luister samen.
Pip trippelt naar Mosjes boomhuisje. ‘Mosje, wil je me helpen?’ piept hij. ‘Morgen is het papadag en ik wil iets moois voor papa maken.’ Binnen gaan ze samen aan tafel zitten. Ze denken en denken, maar Pip weet niet wat een klein kuikentje voor zijn papa kan maken.
Dan veert Mosje op. ‘Roosje knutselt heel vaak. Misschien weet zij iets!’ Samen lopen ze over het bospad naar haar poederroze hartjesdeurtje. Roosje doet open en luistert aandachtig naar Pip. ‘Natuurlijk wil ik helpen,’ zegt ze. ‘Heb jij al eens een tekening voor je papa gemaakt?’
Pip schudt zijn kopje. ‘Dat kan ik toch niet? Ik heb helemaal geen handen.’ Roosje kijkt naar Pips kleine pootjes. Ze denkt heel diep na. Dan beginnen haar ogen te stralen. ‘Misschien heb jij geen handen nodig!’ Ze pakt een leeg wit doek, een laag bakje en mooie blauwe verf.
Roosje giet de blauwe verf in het bakje en legt het witte doek erachter. ‘Loop eerst door de verf en daarna over het doek,’ legt ze uit. Pip zet voorzichtig één pootje in het bakje. Daarna nog één. Stap, stap, stap. Overal verschijnen kleine blauwe pootafdrukken.
Pip kijkt achterom en begint blij te piepen. ‘O, maar dit is leuk!’ Hij loopt nog een rondje over het doek. Mosje en Roosje klappen voor hem. Als Pip klaar is, staat het hele schilderij vol vrolijke blauwe pootjes. ‘Dat heb jij helemaal zelf gemaakt,’ zegt Mosje. Pip straalt van trots.
🌙 Wil jij ook zo’n deurtje als bij Mosje in huis? Bekijk de handgemaakte praatdeurtjes in de winkel.
Nieuw in het Praatdeurtjesbos? Lees wie Mosje en zijn vriendjes zijn.
🖍️ Kleurplaat van dit verhaaltje
Print de kleurplaat en kleur de tekening zelf in. Veel plezier!
