Een zacht slaapverhaaltje uit het Praatdeurtjesbos. Lees het zelf voor, of speel het filmpje af en luister samen.
Op een zachte ochtend ontdekt Mosje een smal weggetje dat hij nog nooit heeft gevolgd. Het slingert tussen de bomen door en wordt steeds lichter. Nieuwsgierig loopt hij verder. Dan ziet hij een kleine boerderij met lange rijen groene plantjes. Tussen de groenten bewegen drie ronde stekelruggetjes.
Een klein egeltje rijdt met een rood speelgoedtractortje over het zandpad. ‘Toet, toet!’ roept hij. ‘Ik ben Prikkel.’ Achter hem werken Papa Braam in zijn groene tuinbroek en Mama Besje in haar roze schort. Ze trekken kleine plantjes tussen de groenten uit de grond. Mosje kijkt verbaasd.
‘Wat doen jullie?’ vraagt Mosje. ‘We wieden onkruid,’ legt Mama Besje uit. Mosje wijst naar een groen sprietje. ‘Waarom moet dat weg?’ Papa Braam hurkt naast hem. ‘Omdat het water en ruimte van onze groenten gebruikt. Maar we kijken goed, want de jonge groenteplantjes moeten blijven staan.’
Mosje wil graag helpen. Eerst wijst hij ieder plantje aan. ‘Groente of onkruid?’ vraagt hij. Papa Braam kijkt mee. Pas als hij knikt, trekt Mosje het onkruid voorzichtig los. Prikkel rijdt heen en weer met zijn tractortje en legt elk groen plukje trots in het kleine aanhangwagentje.
Al snel zijn de rijen weer netjes. De sla en boontjes hebben ruimte om te groeien. Mama Besje brengt bekertjes koel water. ‘Door vragen te stellen heb je precies goed geholpen,’ zegt ze. Prikkel parkeert zijn tractor naast Mosje. ‘Kom je nog eens spelen?’ Mosje knikt. Dit nieuwe weggetje kent hij nu heel goed.
🌙 Wil jij ook zo’n deurtje als bij Mosje in huis? Bekijk de handgemaakte praatdeurtjes in de winkel.
Nieuw in het Praatdeurtjesbos? Lees wie Mosje en zijn vriendjes zijn.
🖍️ Kleurplaat van dit verhaaltje
Print de kleurplaat en kleur de tekening zelf in. Veel plezier!
