Een zacht slaapverhaaltje uit het Praatdeurtjesbos. Lees het zelf voor, of speel het filmpje af en luister samen.
Mosje wandelt door het bos als zijn neus plotseling begint te kriebelen. Hij ruikt warme appels, een beetje kaneel en nog iets zoets. ‘Wat ruikt dat lekker!’ zegt hij. Met zijn neus in de lucht volgt hij het geurspoor langs het pad, helemaal tot aan het gezellige bloemenhuisje.
Door het raampje ziet Mosje Fleur en haar oma in het warme keukentje. Oma Madelief roert in een houten kom en Fleur legt appelschijfjes in kleine vormpjes. ‘We bakken appeltaartjes,’ zegt Fleur. Dan kijkt oma in het lege mandje. ‘O jee, we hebben niet genoeg appels.’
‘Mosje, wil jij nog drie appels halen?’ vraagt Fleur. Mosje knikt en rent naar de appelboom. Hij kiest precies drie mooie appels: twee rode en één zachtgroene. Voorzichtig draagt hij ze terug tegen zijn vestje aan. Geen enkele appel rolt weg. ‘Daar ben ik weer!’ roept hij bij de deur.
Samen schillen ze de appels en snijden ze kleine stukjes. Fleur verdeelt ze over de taartjes. Oma Madelief strooit er een vleugje kaneel overheen. Daarna pakt ze een piepklein lepeltje bloemenhoning. ‘Mijn geheime ingrediënt,’ fluistert ze. De taartjes gaan de warme oven in.
Even later staan de appeltaartjes dampend op oma’s tafel. De randjes zijn goudbruin en het hele huisje ruikt heerlijk. Mosje neemt een hapje. Fleur ook. Oma Madelief glimlacht. ‘En?’ vraagt ze. Mosje likt een kruimeltje van zijn lip. ‘Dit is het lekkerste geurspoor dat ik ooit heb gevolgd!’
🌙 Wil jij ook zo’n deurtje als bij Mosje in huis? Bekijk de handgemaakte praatdeurtjes in de winkel.
Nieuw in het Praatdeurtjesbos? Lees wie Mosje en zijn vriendjes zijn.
🖍️ Kleurplaat van dit verhaaltje
Print de kleurplaat en kleur de tekening zelf in. Veel plezier!
