Een zacht slaapverhaaltje uit het Praatdeurtjesbos. Lees het zelf voor, of speel het filmpje af en luister samen.
Bij de appelboom hangt een licht doekje tussen twee lage takken. Mosje kijkt ernaar en zet zijn handjes klaar. Een paar rijpe appels liggen al in het gras. De zachte motregen maakt de blaadjes fris en glad. Boeba en Ollie komen naast hem staan. Oma Fleur komt rustig dichterbij met een klein klemmetje in haar hand.
Mosje trekt zachtjes aan één hoek. Het doekje zakt een beetje scheef. Dan pakt Boeba de andere kant vast. Mosje zegt, Jij mag ook een stukje. Nu blijft het doekje veel stiller hangen. Een appel tikt er niet meer vanaf.
Ollie zet zijn houten wandelstok even neer. Hij tilt met beide handen een zachte bosklem op. Fleur komt naast hem staan met nog een klemmetje. Samen maken zij de rand van het doekje vast aan een lage tak. Het doekje voelt nu stevig en licht. De appels kunnen rustig blijven liggen.
Oma Fleur geeft Mosje nog een klein stukje touw. Mosje knielt in het gras en maakt de laatste lus vast. Het touwtje houdt het doekje netjes op zijn plek. De appels kunnen er zacht op landen. Het gras onder de boom blijft schoon en rustig.
Dan laat de ochtend zich weer zacht zien tussen de bladeren. Het doekje hangt goed. Eén appel rolt er zacht op en blijft liggen. Boeba glimlacht naar Mosje. Mosje kijkt even op en zegt, Samen lukt het fijn. Daarna staan ze nog even stil onder de appelboom, terwijl de motregen heel zacht op de bladeren tikt.
🌙 Wil jij ook zo’n deurtje als bij Mosje in huis? Bekijk de handgemaakte praatdeurtjes in de winkel.
Nieuw in het Praatdeurtjesbos? Lees wie Mosje en zijn vriendjes zijn.
🖍️ Kleurplaat van dit verhaaltje
Print de kleurplaat en kleur de tekening zelf in. Veel plezier!
