Een zacht slaapverhaaltje uit het Praatdeurtjesbos. Lees het zelf voor, of speel het filmpje af en luister samen.

Het is avond in het Praatdeurtjesbos. De vogeltjes zingen nog heel zachtjes. Mosje is moe van het spelen. Hij geeuwt een grote geeuw. Hij kruipt in zijn warme bedje in het boomhuisje. Door het raampje ziet hij de laatste zonnestraal van de dag. De straal is goud en heel mooi. Welterusten lieve zon, fluistert Mosje. Zijn dekentje is lekker zacht. Mosje doet zijn oogjes dicht. Heel langzaam valt hij in slaap.

Dan begint er een droom. Een hele mooie droom. In zijn droom staat Mosje voor zijn boomhuisje. Er valt een zonnestraal tussen de bomen door. De straal is breed en goud. Zou ik daarop kunnen staan, denkt Mosje. Zijn hartje klopt een beetje sneller. Heel voorzichtig zet hij één voetje op de straal. En kijk eens, de straal draagt hem. Hij voelt warm en stevig. Het kriebelt een klein beetje aan zijn voetjes. Mosje moet lachen. Ik durf het, zegt hij zachtjes. Een straal om op te lopen.

Mosje loopt over de zonnestraal omhoog. Stapje voor stapje. Steeds een beetje hoger. Dan kijkt hij naar beneden. Oei, wat is het hoog. Zijn buikje voelt een beetje raar. Mosje houdt zijn muts goed vast. Maar de straal is warm onder zijn voetjes. De straal draagt mij, denkt Mosje. En dan is hij niet bang meer. Hij kijkt nog eens naar beneden. Nu ziet hij hoe mooi alles is. Het hele bos is klein. Het meertje glinstert als een spiegeltje. De wereld is groot en rond en lief. Dag bos, fluistert Mosje. En hij zwaait.

Daar is de zon. De zon is groot en rond. De zon is zacht geel, net als boter. De zon voelt warm, maar niet te heet. Hallo Mosje, zegt de zon met een lieve stem. Hallo zon, zegt Mosje. Hij mag naast de zon zitten. Dan vraagt Mosje iets. Zon, ben jij nooit bang, zo hoog in de lucht? De zon lacht zacht. Nee hoor, zegt de zon. De lucht draagt mij. Net zoals mijn straal jou draagt. Daar moet Mosje even over denken. Dan knikt hij blij. De zon zoemt een zacht liedje. Mosje wordt er lekker warm van. Zijn oogjes worden zwaar.

Het is tijd om terug te gaan, zegt de zon zacht. Mosje mag van de zonnestraal naar beneden glijden. Hij glijdt heel rustig. Net als van een glijbaan. Helemaal niet eng. De straal brengt hem zo zijn raampje binnen. Hij landt zacht in zijn eigen bedje. De zon dekt hem toe met een laatste straaltje licht. Slaap zacht kleine Mosje, fluistert de zon. Mosje glimlacht in zijn slaap. Wat was het mooi daarboven. Hij droomt nog heel lang over de warme zon. En het hele Praatdeurtjesbos slaapt fijn. Welterusten.
🌙 Wil jij ook zo’n deurtje als bij Mosje in huis? Bekijk de handgemaakte praatdeurtjes in de winkel.
Nieuw in het Praatdeurtjesbos? Lees wie Mosje en zijn vriendjes zijn.
🖍️ Kleurplaat van dit verhaaltje
Print de kleurplaat en kleur de tekening zelf in. Veel plezier!
